Başımı kaldırıp ,şöyle bir 2015’in son saatlerine bakmak istedim de.Profösör DURALI Hocam, “ Kendisi geometrik şekil olarak KÜRE olan bir gökcisminde, doğu nereye düşer batı nereye “ şeklinde serzenişte bulunur.

Ordan , aynı doğru mantığı takip edersek, yerküremizin her bir kendi etrafından dönüşünün de, yeni bir yıl olduğunu , astronomik olarak ,ileri sürebiliriz , de, biz gene bildiğimiz gibi düşünelim bu kez.

CEHALET,pek bir revaçta, gündemde topraklarımızda.

AHMAKLIK ve EMBESİLLİK(*) adına bir BORSA kursak, herhalde başta “”Suudi” bozuntularının ,insan kanı ve erkek menisiyle “ dezenefekte” edilmiş DOLARları hücûm eder bu “borsaya”.

(*)  XX-zihinleri en fazla 7 yaşının zeka özelliklerini taşıyan, bedensel ihtiyaçlarını karşılayabilen ama çok fazla eğitilemeyen zihin özürü.

YY- aptal.şu anki gençliğin büyük bir çoğunluğunun sahip olduğu sıfat.

ZZ- yaptiklari tum i$lerdeki temel cikis noktasi bencilliktir; bir embesilden vatana millete hayirli olmasini veya en azindan bunu du$unmesini beklememelisiniz.

Peki bu yazıya girişte, bu ahmaklık,embesillik ifadeleri de nerden çıktı!

Gökten inmedi ya!

Nûr nimet , cinnet mekân yurdumuz, SAHİP OLDUĞU insan malzemesinin kalitesinin görünür SEVYESİ  açısından, akla durgunluk verecek örneklere , hiç çekinmeden imza atmaktadır.

BAZI gâvur aleminin “alimleri”, bu duruma MİTOLOJİK yaşam hali diyor.

Bu yaşam hali, sıklıkla , yüksek dindarlık “sevyesinde “ yaşayanlarda görülebilmektedir.

KAZMALAR kazar.

MAŞALAR toplar.

AHMAKLAR ve EMBESİLLER DE yayarlar.

Biraz zahmet edip, bu MİTOLOJİK yaşama , nasıl bir şeydir acep diye, sağı solu kurcaladım ve karşıma :

“” Aklımız ( Son derece dindarlar demek istemekteyim )  sıra Allahın tüm fantezilerini araştırdık,esrarını deşifre edip, bilinir kıldık,gizli anlamlı dilinin kodlarını çözdük,HIZIMIZI alamadık , ilâhi ilme öyle aşina olduk ki,( OLDULAR Kİ) , HİÇ BİR ŞEY,kesinlikle hiçbir şey, bu asil ve ruhani merakımızın elinden kurtulamadı””  ifadelerine yol açıyor bu merakım.

Bir anda kendimizi, kendi karmaşık ruhsal labirentlerimizdeki aldatıcı rahatlık gibi , çok RAHAT ve ötesi güvenli bir yaşam tarzının içinde bulduğumuzu  sandık.

GÜNDELİK hareketlerimizdeki titiz(!) tapını/ibadet törenlerini ( ritüel )  ilahi kaprislere göre ayarladık.

Her hareket ve davranışımız neredeyse bir ayine, bir tapınıya, ibadet seyrine dönüşmüştü.

AĞZIMIZDAN çıkan her kelime de, ALLAH kelamının kutsanması şeklinde duyuldu.

Bütün bu davranış toplamını, normal yaşamımızla öylesine bütünleştirdik ki,ÖZEL alan ile İLAHİ ( sonsuzluk )  alanı ayırt edememeye başladık.

Böylece bizim İLAHİ alanın tuzağına düşmemiz gibi İLAHİ alan da , bizim tuzağımıza düşmüş oldu.

KENDİMİZİ , dünyanın zorunlu nihayetine doğru gidişinden geri tuttuk.

Hiç rahatsız edilmemek istedik zira bu İLAHİ yaşam biçimi ile çok mutlu idik ve nasıl olsa YALANCI peygamberler gibi YALANCI olan bu dünyadan çekip gidecektik  ve bu şekilde, SONSUZ NURA ve saadete kavuşmuş olacaktık.

YANİ kısaca , kendimizi olağanüstü derecede İBADETE VERDİK.

Dünyanın katı gerçeklerine, İBADETİN içinden  baktık,korktuk ve uzaklaştık.

( yanlış anlaşılmasın , ben değil, dincileri kastediyorum ,aman haa…))

Biz , aklımız sıra tefekkür ettiğimizi düşünür, hûlyalı hûlyalı MUAMMA dolu bir “” öte alem “” temrinleri( alıştırma)  yaparken , meğerse BATI her geçen gün kurnazlıklarını dikkatli bir şekilde artırıp, güçlendiriyormuş…

 KOPERNİK’ten(*) bu yana.

(*)Nicolaus Copernicus, rönesans matematikçisi ve Dünya yerine Güneş'in merkezde bulunduğu Güneş merkezli evren modelini formülleştiren astronom. 

19 Şubat 1473 Torun,Polonya --- 24 Mayıs 1543 Frombork,Polonya…

Hoş Kopernik zamanında , “” islâm” dünyasında Mürsiyeli İbrahim ( sanırım ENDÜLÜS / İspanyası’nın Murcia kenti kastediliyor, bugünkü AKDENİZ haritasını çizen haritacı  ), Sabuncuoğlu Şeref ( 1386 – 1470 ), Fatih’in başhekimi gibi alimler var idiyse bile , bu değerli insanların gayretlerinin, aynı zamanda AKIL devrimine, toplumsal yaşam kalitesinin yükselmesine SEBEP olamamışlardır.

Ve birgün “ kötü batı”, gemileriyle, silahlarıyla, tefecileriyle, papazlarıyla kapımıza dayandı.

Yine bir şey fark etmedik.

Çünkü onlar BARBAR bizler ise “”Allah(!)”  yolunun nurlu takipçileri idik ve bize kötülük SÖKMEZDİ.

Aynı zamanda peygamberin nuruyla şereflenmemişmiydik !

HAYATA , eşyaya “onlar” gibi bakmayı hiç akıl etmedik.

YENİLİK yapmak,aklı yeniden imar etmek ne demekti?

GELENEKTEN mi kopacaktık!

 Olur şey değil , umacı gibi bir şeydi , bu tür “ meşguliyetlere” bulaşmak.

KÜFRÜN daniskası canım!!!  

2. bölümün sonu