BİR ÖLÜM YAZISI…

ÖLÜM, BELKİDE SON DEĞİLDİR, BELKİDE BİZE ÖYLE GELMEKTEDİR DE, BİZ, FARKINA VARAMIYORUZDUR.

HEP SÖYLERİM, 1970’LERİN KABATAŞ LİSESİ, DAİMİ YATILILIĞI, YÖNETİMİN GİTMEZLERİ DIŞINDA, BİZ DAİMİ YATILILAR İÇİN, APAYRI BİR DÜNYAYDI.

YÖNETİM GİTMEZLERİNDEN SIYRILIP, BİRBİRİMİZE SOKULUR, AZ DA OLSA SEVGİSİZLİK TUZAĞINA DÜŞER, AMA ÇOĞUNLUK, O YAKIN SOKULMALARIN ISISI,KORUYUCU VE YAŞATICI NEFESİ, DAİMA BİZLERİ, SEVGİDE- KOŞULSUZ SEVGİDE, BİR ADIM DAHA İLERİ GÖTÜRÜRDÜ. ANCAK, BİZ, ÇOCUK AKLIMIZLA O DUYGUYU, HAKKIYLA ALGILAYAMAZDIK.

DAİMİ YATILILIK, HELE DE AYNI KOĞUŞTA YAHUT SINIFTA İSEN, BAMBAŞKA, İZAHI GÜÇ, ANCAK YAŞANARAK ANLAŞILABİLEN, İÇDENİZLERİNDE RUHSAL KULAÇLAR ATILABİLEN BİR “” DUYGU” UMMANIDIR.

İŞTE , MERSİN ERDEMLİ İLÇESİ, KORAMŞALI KÖYÜNDEN, DÜNYAYA NANİK YAPIP, MEYDAN OKUYARAK GELEN “MİRZA EGELİ” Yİ, BÖYLE BİR OKUL ORTAMINDA TANIDIM. ANCAK, NE YAZIKKİ O YILLARIN “OKUL” YÖNETİMİ, MEMLEKETİN KİMİ LİSELERİNDEN, YETENEKLİ ATLET ÖĞRENCİLERİ, “” BEDRİ BABA” ARACILIĞIYLA BULUYOR, OKULA “” LEYLİ MECCANİ/ PARASIZ YATILI “” OLARAK ALIYOR, SONRA DA GEREKLİ ÖZENİ GÖSTERMEYİP, BİR KAÇ ŞAMPİYONLUKTAN SONRA, OKULDAKİ KİMİ DUYARSIZ ÖĞRETMENLERİN İNSAFINA BIRAKIP, SENE KAYBETMELERİNE YOL AÇIYORDU.

İŞTE MİRZA EGELİ DE, AYNEN BÜLENT TARGU- BÜYÜK KOŞUCU TEMEL ERBEK GİBİ, BU İHANETE UĞRAYIP, TEKRAR ETTİRİLEN SINIFINDAN AYRILIP, ERDEMLİ LİSESİNE, “” RİCAT” ETMİŞTİ.

VAKTİN BEHRİNDE, MERSİN TEVFİK SIRRI GÜR LİSESİ,ORTA OKULUNDA, RAHMETLİ ATAŞ EMNİYET MÜDÜRÜ, “”NEVZAT EMREALP””  HİMAYESİNDE OKURKEN, ADETA O YILLARIN BİR ATLET FABRİKASI OLAN LİSENİN BAHÇESİNDEKİ “ ATLAMA HAVUZUNA” ATLAYAN “ ABİLERİNİ” GÖRÜP, HEVESLENEREK, AYAĞINDAKİ POSTALLA ATLAMA İZNİ İSTEDİĞİNDE, ELBETTE HİÇ KİMSE, BU ATLAMALARI YAPAN “ KÖYLÜ ÇOCUĞUNUN” , YARIN TÜRK ATLETİZMİNİN BAŞINA, NE DANTELLER-OYA İŞLERİ ÖRECEĞİNİ BİLEMEZDİ. MİRZA, İLK ATLAYIŞTA, “ ABİLERİNİ” GEÇER… AAAA DER ABİLER, BİR DAHA ATLA, BİR DAHA GEÇER.

AMA BU KEZ BİRAZ DAHA UZAĞA ATLAYARAK… AYAĞINA UYGUN BİR LASTİK AYAKKABI BULUNUR, POSTALLAR ÇIKARILIR, O LASTİK AYAKKABILARLA, MİRZA, DAHA DA UZAĞA ATLAR.

HEMEN O YILLARIN EFSANE TAKIMI, “” MERSİN AMATÖR ATLETİZM” KULÜBÜNE, DESTANSI ADAM, “” SEYFİ ALANYA” NIN YANINA GÖTÜRÜLÜR.

SEYFİ ALANYA, GECE GÜNDÜZ, FIRIN FIRIN DOLAŞIP, EKMEK TOPLAYARAK, KASAP ARKADAŞLARINDAN DA, KEMİK ALARAK, “ EVLATLARINA”, BOL KEMİK İLİKLİ ÇORBA PİŞİRİP, KAS DAYANAKLILIĞI YAPTIRMAKTADIR.

SONRA MİRZA, UÇAR GİDER.

BEN O’NU, KABATAŞ LİSESİ YEMEKHANESİNDE, “” R”” HARFİNE, HAFİF  YABANCILIK ÇEKERKEN, SEVGİLİ KARDEŞİM “ EYÜP CEYLAN’IN”, “ R”” HARFİNE KAVUŞMA ALIŞTIRMALARI; HADİ MİRZA “”RA RO RA RO”” YAPTIRIRKEN TANIDIM.

BUZ GİBİ BİR KIŞ GÜNÜ, MİRZA,BEN, EYÜP CEYLAN,  KAMİL KOÇ OTOBÜSÜYLE, SÖMESTR TATİLİ İÇİN, MEMLEKETİMİZE GİDERKEN, OTOBÜSÜN, EN ARKA 5’Lİ KOLTUĞUNDA, BİRİBİRİMİZE YASLANIP, UYUDUK.

O YILIN SONUNDA ,( 1971-72 ), BEN TARSUS’A, O DA ERDEMLİ’YE DÖNDÜK.

SONRA! SONRASI BÜYÜK BİR BOŞLUK. NE O BENDEN NE DE BEN ONDAN HABER ALAMADIK.

AMA, İNSANIN MÜTHİŞ BİR SEVGİ BELLEĞİ VAR GALİBA.BEN O’NU HİÇ UNUTMADIM.

O DA BENİ UNUTMAMIŞ OLACAK Kİ, 2000LERİN BAŞINDA, NASIL OLDUĞUNU UNUTTUĞUM BİR ŞEKİLDE, O’NU, TELEFONUNU BULDUM.

SON DERECE ZOR BİR KULAK AMELİYATINA GİRECEKMİŞ. BAŞARIYLA ATLATTI. YAVAŞ YAVAŞ TOPARLAMAYA BAŞLADIĞIM, KABATAŞLI KARDEŞLERE; DEMİR BÖKE, EYÜP CEYLAN, FARUK BAŞOĞLU, DURUMUNU VE TELEFONUNU BİLDİRDİM.

    SONRA BİR SABAH, HİÇ BEKLENMEYEN BİR TELEFON.

“ NERDESİN LAN” DİYOR,HALA “” R”” LERE UZAK YAŞAYAN MİRZA.

AAAA, MERSİN’DEYİM, GELSENE DİYOR.

UÇARAK GİTTİM, AVM NİN OTOPARKINDA, GÖZYAŞI,BELKİDE SEL OLDU,AKTI…

YETEV LAN DEDİ. BİVAZ  DA YARINLARA KALSIN  GÖZYAŞIMIZ .

HAKLISIN LAN DEDİM.

DÜŞÜNÜN; 1972--……………………. 2008,BELKİDE 2009 OLMALI. BU İKİ YÜREK ARASINDA, KOPMAYAN-ÖLMEYEN BU BAĞI, KİM BİZE İZAH EDER. KORKMAYIN, İZAH EDİN, O DA DUYAR, HİÇ KUŞKUNUZ OLMASIN. EMİN OLUN, O GÜN, O OTOPARKTA, SANKİ 1972 HAZİRANINDA, OKUL TATİL OLUNCA,  AYRILMIŞ, BİR DAHA DA GÖRÜŞMEMİŞ İKİ İNSAN YOKDU.

EN FAZLA BİR HAFTA ÖNCE GÖRÜŞÜLMÜŞ DE…

BAZI İNSANLAR VARDIR, BAZI YÜREKLER VARDIR. ONLARIN YERYÜZÜ HAYATINDAKİ DURUMLARI, KÖTÜLÜĞE KARŞI DURUŞLARIDIR.

ONLAR, NE YAPARLARSA YAPSINLAR, KÖTÜ OLAMAZLAR.

İNSAN, DOĞADA, ÖLECEĞİNİ BİLEN YEGANE CANLI TÜRÜDÜR.

BİTİRİRKEN; RAHMETLİ ANNEANNEMİN, EVİÇİ KÜLTÜR DİLİ ARAPÇAYDI. ÇÜNKÜ BABASI, MISIRLIYDI.

İLGİNÇ BİR , “” HAFIZ-I KURAN” KADINDI.

ZAMANIN BÜYÜK ŞARKICISI, MISIRLI “” ABDÜLVAHAB”IN, BİR ŞARKISINI DİLİNDEN DÜŞÜRMEZ, NE ZAMAN EL ÖPMEYE GİTSEM, BANA MUTLAKA,ÖNCE ARAPÇASINI OKUR, SONRA DA TÜRKÇESİNİ:

YA DÜNYA YAAAA DÜNYA

BİR GÜN ÖLECEĞİMİ BİLİYORUM

VALLAHİ BİLİYORUM

AMA SANA DOYAMIYORUM

NE YAPALIM…

SEVGİLİ MİRZA, DİKKAT ET, SAKIN ATLARKEN, TAKOZA BASIP,  FAUL YAPMA…