UZUN YOL YAZILARI

 huzursuzluk…

1

(( değerli kardeşim DENİS OJALVO için ))

Nedense kendimi bildim bileli, “” bilim kurgu” merakım vardır,izlerim, sorar soruştururum.

Ama yaşım ilerledikçe, esas konuya eğilir oldum, farkında olmadan… “ben/biz, kimiz, neden burdayız,nasıl burdayız, sonra no’lacak” falan gibi, orta halli bir yaşam içindekilere göre, LÜKS tarife çarpık düşünceler geçer aklımın bir köşesinden. Evet, bu düşünceler, kendileyin yaşayanlar için lüks, hatta çarpık sayılır. Onlar, haliyle, içinde bulundukları, daldan eğme inanç kalıplarıyla, huzurlu ve konfor içinde(!?) yaşar, “kabir azabı- göklerdeki baba(ları)nın güveni- peygamberlerine ahirette komşu olmak ümidi ve daha bilmediğim bir dolu inanç varlığının, PSİŞİK gelgitleriyle yaşar, gün gelir, dünyaya veda ederler.”

“Bence” işin gerçeğinin, en basit izahının, böyle olması gerekir.

(( UNESCO’yu ciddiye alıyorsanız ki, ben alıyorum, halihazır dünyamızda, 500’e yakın dini inanç, 150’ye yakın da “” TANRI-ALLAH-RAB, her nasıl tarif ediliyorsa, varmış. Bu çok ciddi bir haldir ve üzerinde, günlerce ama günlerce düşünülmesi gerekir. Neyse. Biz işimize bakalım…))

Ben/biz de dünyaya elbette veda edeceğiz. Ama veda etmeden önce, bu dünya misafirliğini ya da her ne ise, anlamak, emin olduğumuzda ise, bunu yazıya dökmek, galiba en yerinde bir sorumluluk olmalıdır. Ben de bu yazıda, bunu yapmaya çalışacağım.

İnsanın varoluşu hakkında, yüzlerce yıl, düşünürler, kendi zihinsel evrenleri içinde, kendilerine görünenlere göre, bir şeyler söylemeye çalışmışlar, iyi de etmişler.

Ama burda, mutlaka YUNUS’u anmak gerekir:

NE VARLIĞA SEVİNİRİM

NE YOKLUĞA YERİNİRİM

AŞKIN İLE AVUNURUM

BANA SENİ GEREK SENİ…

Hadi bakalım TEFEKKÜR edin, derin düşünün, ufaktan kaşınmaya başlayın…

Ama NESİMİ bekliyor, onu anmamak, büyük yokluk kara deliği olur…

Ben melamet hırkasını
Kendim giydim eynime
Ar u namus şişesini
Taşa çaldım kime ne

Gah çıkarım gökyüzüne
Seyrederim alemi
Gah inerim yeryüzüne
Seyreder alem beni

………………………………..

Nesimi'ye sordular ki
Yarin ilen hoş musun
Hoş olayım olmayayım
O yar benim kime ne….

SİYAsallaşmış “ din”, tüm zamanlarda, insan zihninin en büyük düşmanı olmuştur.

Biliyor muydunuz, KATOLİK dininin VATİKAN’ı, zamanında GALİLE’ye verilen AFOROZ cezasını, daha 1980’lerin başında kaldırdı. Rezalet değil de nedir bu!

Ek olarak, UMBERTO ECO, “” gülün adı” romanını, boşuna mı yazdı “” SİZCE”…

Siz, islam dünyasında- musevi dünyasında, budizmde, brahmanizmde, bahailikte, VS VS,  böyle bir KARŞI TAVIR görebilir misiniz!

O zaman bırakın bizi, özgürce düşünelim,yazalım. Bizim ezanlarımız, çan kulelerimiz,budistler gibi upuzun borularımız VS yok. Bizim yalnızca, kendimiz ve bir de bizden içerimiz var!

Hani YUNUS yazdıydı ya: BİR BEN VAR BENDE, BİR DE BENDEN İÇERİ : Bu bir çift dize karşısında, akıl dolu bir zihnin, başını taştan taşa vurması gerekir.

Bilgisayar hocam, sevgili OLBA kardeşim, dün  beni uyardı… “ abi, mutlaka, YILDIZLARARASI filmini izlemen gerekir”” dedi. Ne zaman olduğunu unuttum, izlemişim.

Çok uzun olan filmi, başından itibaren, yarım saate indirerek, özetin özeti izledim.

OLBA, beni affet… hiçbir halt anlamadım…

Döndüm, bu kez “” Prometheus” filmini, yine aynı şekilde, ancak  son yarım saatini, dikkatlice izledim.

Evet, bütün bu UÇUŞU-arama işlemini finanse eden ÇOK YAŞLI DOLAR trilyonaderinin ağzından  söylenen, talep tümcelerine kesinlikle katılıyorum: BİZ KİMİN, SİZ Mİ YARATTINIZ BİZİ, ŞAYET SİZ YARATTI İSENİZ, NEDEN YOK ETMEYE GELMEK İSTİYORSUNUZ DÜNYAMIZA!!

Bizim ALBERT’in, ( albert Einstein), “ hayat üzerine notlar” kitabında ,( galiba), çok sevdiğim bir tespiti var…

Şöyle buyuruyor ALBERT abi: O BÜYÜK GERÇEĞİN, BİR ÇOK KEZ, YANINA ÇOK YAKLAŞTIM. AMA HER DEFASINDA, KENDİNİ BENDEN,USTALIKLA SAKLAMASINI BİLDİ, ELİMDEN KAÇTI. KORKARIM BU DURUM SONSUZA KADAR BÖYLE OLACAK …

Yakın zamanlarımızın önemli bilim adamı CARL SAGAN da, şöyle diyor: BİR GÜN GELECEK, ARADIĞIMIZ GERÇEĞİN, MEĞERSE, HEMEN YANI BAŞIMIZDA OLDUĞUNU GÖRECEĞİZ.  

ANDIĞIM her iki “ bilim kurgu filmi”, nihayet film de olsa, dikkatli bir izleyici, senaryodaki KİMİ diyalogları “” es”” geçmez…

Sırf GİŞE yapsın amacıyla yapılan, bilim kurgu filmleri,doludur ortalıkda. Ancak bu iki filmin, artık eskimeye başlaması, bizim de, yaş almamız çerçevesinde, anlayışımızı- ufuk taramalarımızı-meraklarımızı yeniden gözden geçirmemizi hissettirdi.

Merak etmeyin, kimselere, bir şeyleri dayattığımız yok. Ne birilerini müşrik diye tanımlıyoruz ne de bizim gibileri, seçilmiş insan olarak görme muradındayız.

Tek sorunumuz: Gah çıkıyoruz gökyüzüne
Seyrediyoruz alemi
Gah iniyoruz yeryüzüne
Seyrediyor alem bizi…

Böyle bir sürecin, hemen söyleyelim, belâ bir süreç olduğunun bilinmesini diliyoruz.

Bilemiyoruz, her kim hamurumuzu karmışsa, böyle bir dairenin içine bizi fırlatıp, atmış olmalı…

Yatışmamak, yatışamamak çok, çok  zor bir süreç… Umarım, kabul edilebilir küstahlığımı, hoş görmüşsünüzdür.

Bitirirken…

15 şubat, 2012, sabah saat 7 cıvarı …

Mersin tıp. Fak. De, kalp ameliyatına giriyorum. İsa gibi, masaya bağlanmışım. Yanıbaşıma, narkoz uzmanı geliyor. Firavun mumyası gibi, kaşı gözü, sarıp sarmalanmış.

Birkaç katlı bir cihaz var yanında. Benim uyumam için tabi ki.

Bir dakika ciğerim dedim.

 Başımı, gökyüzüne kaldırdım!!!

“ bakele, az sonra beni kesecekler diye başladım. Seninle, oldu bitti aramı olmadı. Ama sanırım, bu işteki hata payı, daha çok senin gibime geliyor. İsterdim ki, seni, daha açık ve şüphe götürmeyecek biçimde anlayabilseydik yahut, varlığını, “”bize göre””,  anlaşılır kılsaydın. Türk yazınına,şimdilik 6 tane telif eser verdim. Masamda, yazılmayı bekleyen, 5, 6 tane dosyam var… onları da eklemek istiyorum. Senden istediğim, fazla bir şey değil. Dosya başına, 5 yıl versek, ( lüküs tarife), 25, 30 yıl gibi bir dönem çıkar ortaya. Bu süre de, sonsuz uzayda, hiç değerindedir. Bu jesti, yapmaya yaparsın gibime geliyor dedim.” O zaman 65 yaşımdaydım. Şimdilik işler iyi gidiyor.

Saygı ve sevgi ile…